Kaçtım hep bitirdiğimiz sevdalardan bazıları zor bıraktı peşimi, kişilerden bahsetmiyorum anılardan, günlük hayattaki olağan şeylerden. Unutmak kelimesinin bazen farklı anlamlar yüklendiğini anladım sayenizde beynime, düşüncelerime. Denkleştiremedim bildiğim anlamıyla sözlük anlamını bazen "unutmanın". Bazen yaptıklarınız ağır geldi bazen de yaptırdıklarınız ve kimi zaman da 3. şahısların yaptıkları ikimiz'lere....

Birinde yere bakıp yürüdüm ismini gördüm 3 gün çıkmadı içimden, diğeri; bara giderken yanındaki kebap lokantasının ismi oldu, gazetede okuduğum bir haberde sanatçının kızının ismi oldu çıktı karşıma. Bazen unutamadım mı? unutmak mı istemedim ya da unuturum bunu da diğerleri gibi deyip unutamayınca kendime yedirememezlik yapıp unuttum diye söylenip ama yinede unutamadığım mı oldunuz? anlayamadım....

Kaçak güreştim bazen. Paylaşım sitelerinden resimlerini kaydedip baktığım kişi oldunuz, bazen telefon rehberimde arkadaşlarımı ararken ondan önce gelen kaydın ismi. Minibüste tanımadığım birinin çalan telefon melodisiydi bazen bizim şarkımız, çaldı aklıma geldiniz. Geçenlerde Murat Yılmazyıldırım'ın aşık olduğu ama sonradan fahişe olduğunu öğrenip yazdığı "Seni tanımayan yok bu şehirde" şarkısının nakaratında mırıldanırken hatırladığım biriydiniz. Sonra birgün ilk aşık olan biri gibi, okulun önünde sevgilisini bekleyen bir çocuğun aklımda canlandırdığı çooook eski bir anı oldunuz. İsmini bilmediğim ama kırmızı yaprakları olan bir çiçeğin resmini çekip, sonradan anladığım ve o'na kopardığım çiçeğinde o çiçek olduğu "O An" oldunuz duraksayıp anımsadığım ve gülümsediğim.

İşte bunlar ve benzerleri gibi, olan ya da olacaklar beni büyüten anılardır. "Düşünürüm gülümserim ya da çeker giderim" olan anılardır. Hafızamız ne kadar eskilere gider bazen işte bunlar yüzünde. Öylece bakıverirsiniz bir şeylere, ama dalarsınız aslında boşluk size fon olur, görmeyiz birşeyi....

Günlük iyi geceler sana---